„Pozostawałem wierny mojemu duchowemu Ojcu. Bardzo mnie bolały wywlekane o Nim rewelacje. „Przeczytaj, co pisze o Stalinie nasz Robakidze" — matka podsunęła mi jego książkę „Damon und Mythos". Odwróciłem się dotknięty do żywego. „Dziadek prosił, abym chroniła książkę. Miał nadzieję, że do niej sięgniesz". 1 ona była w tym froncie przeciw Niemu. Nie od dziś, zresztą, skoro zdecydowała się nadstawić głowy dla tej książki.
Na domiar i mnie po trosze w to wciągnęła. „Będę Go bronił, choćby za cenę życia" — postawiłem się ostro. Mama popatrzyła na mnie z wyrozumiałością „Aliko, nie masz racji — pomyśl o swoim ojcu". Odpowiedziałem brutalnie „Moim ojcem jest Stalin"! A ona zaczęła płakać...
Na początku marca gościł w Tbilisi marszałek Czu Te, bohater walk narodowowyzwoleńczych w Chinach. Jego przyjazd zbiegł się z uroczystymi obchodami trzeciej rocznicy śmierci Stalina, zainaugurowanymi przez młodzież studencką i szkolną. Panowało przekonanie, że władze partyjne i państwowe naszej republiki i tym razem nie zechcą uczcić pamięci Josifa Wissarionowicza. Postanowiliśmy zmusić opornych do przestrzegania „clistawi", jak to jest w tradycji gruzińskiej. Dziś wiem, że siły polityczne, zainteresowane zachowaniem stalinowskich porządków, pchały nas do konfrontacji z nową władzą. Na Chruszczowa u nas plutor Silną grupę swoich zwolenników miał Mołotow. Dla nas młodych jawił się on jako najbliższy współpracownik Stalina, wierny jego ideom.“(13)